• Op werkdagen vr 18:00 uur besteld, morgen in huis
  • Gratis verzending boven 20,-
  • Gratis jubileumkalender
Terug naar het overzicht

De kracht van het kunstje afkijken voor je groei

​Iedere ouder herkent het: de eerste jaren van je kind begroet je elk groeistapje met gejuich. Zitten, kruipen, tijgeren, de eerste keer mama of papa zeggen, los lopen. De vlag gaat nog net niet uit, maar vrijwel elke ouder weet –in ieder geval ongeveer – wanneer het gebeurde. Fietsen, de zwemdiploma’s, leren lezen, voor het eerst alleen naar school. Ook van die groeimijlpalen.

Groeien gaat soms helemaal vanzelf
Maar daarna houdt het eigenlijk wel een beetje op. Ik kan me niet meer herinneren wanneer mijn dochter alle tafels uit haar hoofd kende of de onregelmatige Engelse werkwoorden. Haar allereerste echte vriendje weet ik nog wel, en ook haar scooterrijbewijs. Met dat laatste was ik overigens verre van blij, omdat het –in mijn ogen (zij denkt er uiteraard heel anders over)– van die gevaarlijke rotdingen zijn!

Het feit dat ik niet meer zo goed zie dat ze groeit en zich ontwikkelt, wil natuurlijk helemaal niet zeggen dat ze dat niet doet. Het zijn vooral ontwikkelingen in haarzelf, die je niet dagelijks aan de ‘buitenkant’ ziet maar die er wel degelijk zijn.

En dan ineens zijn ze groot geworden
Haar incasseringsvermogen bijvoorbeeld. Door een zware operatie heeft ze het afgelopen jaar veel gemist op school. Niet handig in een eindexamenjaar. Ze kwam dan ook net 0,2 tekort voor wiskunde. Met een verder prachtige lijst is ze toch gezakt. En daar heeft ze prima op gereageerd: even teleurgesteld maar al dezelfde dag plannen maken voor hoe nu verder. Ik heb het met bewondering gevolgd. Petje af!

En ook de afgelopen weken verbaasde ze me. Het gemak waarmee ze op naar het lijkt elke luchthaven haar weg vindt, de douane in het Engels te woord staat, online incheckt: ze heeft mij echt niet meer nodig. Helemaal uit zichzelf uitgegroeid tot een internationale reiziger!

De beste manier om te leren
Natuurlijk niet helemaal uit zichzelf: ze reist al sinds ze acht weken oud is, dus ze heeft veel kunnen ‘afkijken’. Dat geldt natuurlijk voor ons allemaal: we leren relatief weinig in klassikale settings en veel en veel meer door het kunstje af te kijken bij anderen, door te praten, te vergelijken, en vooral door te doen.

Dat betekent natuurlijk ook heel veel voor de manier waarop mensen leren in organisaties. Niet door ze voortdurend in een klasje te stoppen, wel door ze in situaties te brengen waarin leren bijna vanzelf gaat. Omdat het nodig of juist heel erg leuk is om iets nieuws onder de knie te krijgen.

Wedden dat…
Thema organiseert ieder jaar de Dag van de Trainer. Omdat je hier het kunstje kunt afkijken van andere trainers en coaches. Hier word je met nieuwe kennis geconfronteerd, kom je nieuwe mensen maar ook bekende gezichten tegen, doe je nieuwe inzichten op. En dan gaat leren vaak veel sneller. Dit jaar staat ‘groei’ centraal. Wedden dat groeien die dag helemaal vanzelf gaat?

Ik zie je graag op 23 september!

Monique Lindzen,
directeur-uitgever Thema

In deze ‘blogstafette’ lees je de bijzondere, persoonlijke verhalen en verrassende inzichten van enkele sprekers. Want laten we wel wezen: spreker op de Dag van de Trainer word je niet zomaar! Volgende week is de beurt aan Silvia Blankestijn: een van de drie keynote sprekers. Benieuwd? Houd onze website in de gaten, volg ons op Twitter of abonneer je op onze nieuwsbrief.

Copyright 2017 - Sitemap