Wat dromen je willen vertellen
Alsof ik een inbreker ben
Soms droom ik dat ik een inbreker ben. Niet iemand met een breekijzer, maar een stille bezoeker die door een huis loopt waar ik me tegelijk vertrouwd en ongepast voel. Ik schuifel langs fotolijsten, open kasten en kijk even rond alsof ik probeer te begrijpen hoe het zou zijn om hier te leven.
In sommige dromen zet ik zelfs koffie of stap ik onder de douche. En daarna laat ik alles weer precies achter zoals het was, alsof mijn aanwezigheid niets mag verschuiven. Omdat ik bang ben dat iemand merkt dat ik er was. Ik neem niets mee, maar voel wel schuld. Niet omdat ik iets beschadig, maar omdat ik rondloop in een leven dat ik bewonder zonder te durven geloven dat ik er thuishoor. Een leven waar ik naar verlang, maar waarvan ik denk: dit is niet voor mij.
Dromen zijn zelden letterlijk, maar ze zijn nooit toevallig. Deze droom bleef terugkomen, alsof hij zacht maar dringend op de deur klopte.
Tip 1: Wanneer je leeft met de handrem erop
Juist in deze periode las ik het boek 10 tips om alles uit het leven te halen van Gijs Jansen. Zijn eerste tip is: blaas oude dromen nieuw leven in. Het voelde alsof dat precies was wat ik nodig had.
Langzaam werd duidelijk dat die inbrekersdroom iets liet zien waar ik omheen was gaan leven. Dat ik al een tijd vanuit veiligheid koos, vanuit verantwoordelijkheid, en ongemerkt ook vanuit angst. En dat mijn eigen verlangens daardoor steeds verder naar de achtergrond verdwenen.
Gijs schreef: 'Je hart is alleen maar stil omdat het van je hoofd niks mag zeggen.'
Mijn hoofd weet precies hoe het risico’s moet inschatten. Het denkt vooruit, structureert en organiseert. Maar het is ook streng. Het keurt een verlangen vaak al af voordat ik het heb uitgesproken.
Mijn hoofd houdt van zekerheid. Het stuurt me bijna automatisch naar dezelfde vijfsterrencamping, omdat de kinderen daar meteen hun plek vinden en ik precies weet waar ik alles kan vinden. En het weet me moeiteloos te overtuigen dat ik die ene vaas écht nodig heb, simpelweg omdat VT-wonen heeft gezegd dat hij prachtig past bij ons nieuwe behang.
Veilig is niet verkeerd. Maar het wordt lastig wanneer veiligheid het verlangen begint te overschrijven. Want wilde ik die vaas eigenlijk wel? Of paste hij vooral in het leven van iemand anders, en nam ik hem mee omdat ik dacht dat het zo hoorde?
Oefening: Ontdek je eigen droom
(En dat hoeft geen letterlijke droom te zijn.)
1. Leg je handen op je hart
Sluit je ogen, adem rustig in en uit en voel hoe je lichaam even tot stilstand komt.
2. Reis terug naar vroeger
Sta stil bij de dromen die je ooit had. Wat wilde je beleven, onderzoeken of betekenen?
3. Observeer zonder oordeel
Misschien hoor je gedachten als 'Dat kan nu niet meer' of 'Mijn leven ziet er anders uit.' Laat ze er zijn. Er hoeft niets opgelost te worden.
4. Zet een klein stapje
Als je vandaag één kleine beweging zou maken richting dat verlangen, hoe zou die eruitzien?
Misschien door erover te praten, een boek te pakken, een idee op te schrijven of simpelweg toe te geven dat het verlangen nog steeds bestaat.
Je mag je eigen leven binnenstappen
Soms blijven we jarenlang aan de zijlijn van ons eigen leven staan, alsof we eerst toestemming nodig hebben om het echt te bewonen. We denken dat we er pas welkom zijn als alles klopt: de timing, de zekerheid, de omstandigheden.
Maar je hebt geen uitnodiging nodig. Je mag binnenstappen en ontdekken hoe het voelt om ruimte te maken voor wat je werkelijk wilt.
Gijs verwoordt dat mooi: 'Je hoeft je leven niet radicaal om te gooien. Maar als je voelt dat er meer in je zit, durf dan opnieuw te dromen. En laat je hart weer zachtjes spreken.'
Tip 2: Spoiler alert!
Mocht je nu denken: mooi hoor, maar ik heb helemaal geen tijd, of ruimte om te dromen, dan is tip 2 van het boek misschien wel precies voor jou bedoeld: wees bereid om dingen te doen waar je geen zin in hebt. Want dromen najagen vraagt niet alleen verlangen, maar ook dat je ergens doorheen durft te gaan, zelfs wanneer dat spannend voelt.
Een boek dat even naast je gaat zitten
10 tips om alles uit het leven te halen is geen zelfhulpboek dat belooft dat je voortaan altijd gelukkig zult zijn. Dat kan ook helemaal niet. Het is eerder dat rustige gezelschap dat een stukje met je meewandelt en af en toe een vriendelijke vraag stelt waar je even van stilvalt.
Gijs schrijft helder en licht, met een openheid die ruimte geeft om eerlijk naar jezelf te kijken. Niet om te bepalen wat je moet doen, maar om je stap voor stap dichter bij het leven te brengen dat voor jou klopt.
- Deze blog is geschreven door Chrissy van Dun, werkzaam bij THEMA en daardoor misschien een tikje bevooroordeeld, maar wel met echte dromen en ambities.